Zašto regionalnim centrima smeta pomirenje u Crnoj Gori?

mr Dejan Abazović

​Tekst objavljen u beogradskom listu „Politika“ 14.07.2026. godine, pod naslovom „Andrija Mandić na stazi Mila Đukanovića“ (https://www.politika.rs/articles/details/770728), predstavlja školski primjer medijske manipulacije i zamjene teza. On ogoljuje suštinu političkog problema sa kojim se suočava srpski narod u Crnoj Gori: kad god legitimni politički predstavnici Srba pokušaju da naprave iskorak ka građanskom pomirenju i evropskim vrijednostima, iz pojedinih centara moći u Beogradu biva pokrenuta prepoznatljiva mašinerija za etiketiranje i disciplinovanje.

​Pogledajmo činjenice i logiku iza ovog medijskog napada.

​Osnovna manipulacija ovog teksta jeste pokušaj uspostavljanja lažne dileme – narativa po kojem je očuvanje srpskog nacionalnog identiteta nespojivo sa evropskim integracijama i saradnjom sa drugim narodima u Crnoj Gori. Autor teksta pokušava da političku evoluciju Andrije Mandića, izraženu kroz jasne stavove o potrebi orjentacije ka savremenim demokratskim principima i suživotu, predstavi kao „skretanje sa puta“ ili, paradoksalno, kao kontinuitet sa politikom Mila Đukanovića.

​Pri tome, autor svjesno prenebregava ključnu činjenicu: Srbi u Crnoj Gori se tokom vladavine Mila Đukanovića nikada nijesu borili protiv demokratskih i evropskih vrijednosti. Njihova borba bila je usmjerena protiv koncepta privatne države, sistema zarobljenog kriminalom i korupcijom, u kojem su institucije služile kao puki servis jedne otuđene klike. Ova vrsta jeftine analogije služi isključivo da se kod čitalaca izazove emocionalna reakcija, umjesto da se ponude racionalni argumenti.

​Logika je, međutim, neumoljiva: stabilnost, vladavina prava, ekonomska sigurnost i institucionalna ravnopravnost – što su temelji evropske platforme – ne ugrožavaju nikoga. Naprotiv, oni su jedini validan garant dugoročnog opstanka i prosperiteta srpskog naroda na ovim prostorima. Insistiranje na tome da Srbi u Crnoj Gori moraju ostati u stanju permanentne konfrontacije sa zapadnim vrijednostima i svojim komšijama, zapravo je pokušaj da se jedan čitav narod drži kao talac tuđih političkih interesa.

​Zašto aktuelnom režimu u Beogradu i njegovim medijskim glasilima smeta novi politički put Srba u Crnoj Gori?

​Odgovor leži u strahu od gubitka kontrole nad narativom. Godinama se politički opstanak određenih struktura bazira na fabrikovanju spoljnih i unutrašnjih neprijatelja. Kada predstavnici Srba u Crnoj Gori pokažu kapacitet da budu autonoman, zreo i konstruktivan politički faktor koji gradi mostove umjesto da ih ruši, oni direktno ruše matricu po kojoj se Srbima može vladati samo kroz strah i izolaciju. Autonomija odlučivanja unutar sopstvene države, uz poštovanje sopstvenog identiteta ali i uvažavanje države u kojoj živite i plaćate porez, jeste vrhunski demokratski čin. To nije slabost, već izraz političke zrelosti.

​Tekst u „Politici“ ne nudi ekonomske analize, ne bavi se kvalitetom života građana, niti nudi bilo kakvu konstruktivnu alternativu. On se bavi isključivo političkim etiketiranjem jer nema racionalne odgovore na politiku koja donosi stabilnost.

​Kretanje srpskog naroda u Crnoj Gori novim putem – putem građanskog pomirenja, suživota na principima savremene demokratije i evropskih vrijednosti – predstavlja jedini ispravan istorijski izbor. Vrijeme je da se jasno kaže da o sudbini i interesima naroda u Crnoj Gori neće odlučivati medijski nalogodavci iz regiona, već slobodna volja građana koji ovdje žive i koji žele stabilnu, pomirenu i evropsku budućnost za svoju djecu.